تلفیق طراحی آموزشی پویا و تدریس موقعیت محور در کارورزی الهیات با تکیه بر حکمت عملی فارابی
کد مقاله : 1060-4THINT (R2)
نویسندگان
رحیم امرائی *1، فاطمه حشمتیان2
1گروه آموزش معارف اسلامی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2دانشجوی کارشناسی آموزش الهیات، دانشگاه فرهنگیان، کرمانشاه، ایران.
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف واکاوی دلالت‌های تلفیق دو رویکرد «طراحی آموزشی پویا» و «تدریس موقعیت‌محور» برای کارورزی دانشجو معلمان الهیات دانشگاه فرهنگیان انجام شده است. مسئله اصلی، کم‌توجهی نسبی چارچوب‌های عمومی کارورزی به اقتضائات خاص دروس الهیات است. این پژوهش با رویکرد کیفی و به روش کتابخانه‌ای-تحلیلی صورت گرفته است. بر این اساس، منابع معتبر در سه حوزه طراحی آموزشی پویا، تدریس موقعیت‌محور و کارورزی تربیت معلم بررسی و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان می‌دهند که تلفیق این دو رویکرد می‌تواند کارورزی الهیات را از اجرای مکانیکی طرح درس به فرایندی منعطف، تاملی و مبتنی بر تحلیل موقعیت‌های واقعی کلاس درس ارتقا دهد و زمینه‌ی تحقق عملی‌تر رویکرد رسمی تربیت معلم فکور در آموزش الهیات را فراهم آورد. در این مسیر، دانشجو معلم در نقش طراح آموزشی موقعیت‌شناس بازتعریف می‌شود و زمینه برای تقویت دانش محتوایی-تربیتی و رشد هویت حرفه‌ای او فراهم می‌گردد. نتایج پژوهش می‌تواند مبنایی برای بازنگری در برنامه کارورزی رشته الهیات و تقویت رویکردهای موقعیت‌محور در دانشگاه فرهنگیان باشد.
کلیدواژه ها
طراحی آموزشی پویا، تدریس موقعیت محور، کارورزی، دانشجو معلمان الهیات، دانشگاه فرهنگیان
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر