نقش هوش مصنوعی و شبیه‌سازهای آموزشی در ارتقای کیفیت کارورزی
کد مقاله : 1076-4THINT
نویسندگان
امیر صوفی نیا *
دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
چکیده
کارورزی به‌عنوان بخش بنیادین آموزش حرفه‌ای، نقش مهمی در پیوند دادن آموخته‌های نظری با موقعیت‌های واقعی عمل دارد. با وجود اهمیت این مرحله، محدودیت فرصت تمرین، نگرانی از خطا در محیط واقعی، تفاوت در کیفیت نظارت و دشواری ارائه بازخورد فوری، از چالش‌های مهم آن به شمار می‌آیند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی و شبیه‌سازهای آموزشی در ارتقای کیفیت کارورزی انجام شده است. این مطالعه با روش توصیفی ـ تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع و پژوهش‌های مرتبط، ظرفیت‌های هوش مصنوعی در طراحی سناریوهای پویا، شخصی‌سازی مسیر یادگیری، ارائه بازخورد تطبیقی، پایش عملکرد و ارزشیابی مهارت‌های حرفه‌ای را تحلیل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد که شبیه‌سازهای آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند محیطی ایمن، کنترل‌پذیر و واقع‌گرایانه برای تمرین مهارت‌های شناختی، عملی، ارتباطی و تصمیم‌گیری فراهم آورند. همچنین، این ابزارها با امکان تکرار تمرین، تحلیل داده‌های عملکردی و تنظیم سطح دشواری سناریوها بر اساس نیاز هر کارورز، زمینه افزایش خودکارآمدی و کاهش خطاهای اولیه را فراهم می‌سازند. بااین‌حال، اثربخشی این رویکرد به عواملی مانند آمادگی زیرساختی، توانمندسازی استادان، طراحی آموزشی هدفمند، نظارت انسانی، حفظ حریم خصوصی داده‌ها و پیشگیری از سوگیری الگوریتمی وابسته است. در مجموع، هوش مصنوعی و شبیه‌سازهای آموزشی زمانی بیشترین اثربخشی را خواهند داشت که به‌صورت مکمل تجربه واقعی، در چارچوبی انسان‌محور و هماهنگ با اهداف برنامه درسی به کار گرفته شوند.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی، شبیه‌سازهای آموزشی، کارورزی، یادگیری شخصی‌سازی‌شده، بازخورد تطبیقی
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر