| باز اندیشی در برنامه درسی کارورزی با تاکید بر یادگیری موقعیتی و تجربه محور |
| کد مقاله : 1084-4THINT (R4) |
| نویسندگان |
|
ولی احمدکرماج *1، شعله خیرابادی2 1استادیارگروه آموزشی علوم تربیتی ،دانشگاه فرهنگیان،تهران،ایران. 2سنندج، نایسر،شیخ رش ، کوچه مهاباد ۳ |
| چکیده مقاله |
| پژوهش حاضر با هدف بازاندیشی در برنامه درسی کارورزی با تأکید بر یادگیری موقعیتی و تجربه‌محور و شناسایی مؤلفه‌های مؤثر بر ارتقای کیفیت آن انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، مروری ـ تحلیلی است و اطلاعات آن با استفاده از مطالعه و تحلیل منابع علمی، پژوهش‌های مرتبط، اسناد بالادستی و برنامه رسمی درس کارورزی گردآوری و با رویکرد تحلیل محتوای کیفی بررسی شده است. یافته‌های پژوهش نشان داد که یادگیری در محیط واقعی مدرسه، مشاهده تأملی، تبدیل تجربه‌های عملی به دانش حرفه‌ای، روایت‌نگاری و مستندسازی، تعامل مستمر میان دانشگاه و مدرسه، بازخورد حرفه‌ای و ارزشیابی فرایندی، از مهم‌ترین مؤلفه‌های برنامه درسی کارورزی اثربخش هستند. همچنین تحلیل‌ها نشان داد که ساختار رسمی کارورزی ظرفیت مناسبی برای تحقق یادگیری موقعیتی و تجربه‌محور دارد، اما میزان تحقق این ظرفیت به کیفیت اجرا، میزان مشارکت دانشجومعلم، نقش استاد و معلم راهنما و هماهنگی میان دانشگاه و مدرسه وابسته است. بر این اساس، بازاندیشی در برنامه درسی کارورزی باید تمامی عناصر برنامه، از اهداف و محتوا تا راهبردهای یاددهی ـ یادگیری، ارزشیابی، مستندسازی و تعامل دانشگاه و مدرسه را دربرگیرد. در نهایت، حرکت از کارورزی مشاهده‌محور به سوی کارورزی مشارکتی، تأملی، تجربه‌محور و مبتنی بر شواهد می‌تواند زمینه توسعه شایستگی‌های حرفه‌ای، هویت معلمی، تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله دانشجومعلمان را فراهم سازد. |
| کلیدواژه ها |
| برنامه درسی کارورزی، یادگیری موقعیتی، یادگیری تجربه‌محور، تأمل حرفه‌ای، تربیت معلم- |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
