طراحی الگوی استفاده از شبیه‌سازی‌های واقعیت مجازی مبتنی بر هوش مصنوعی در کارورزی دانشجومعلمان
کد مقاله : 1132-4THINT
نویسندگان
علی کریمی ارقینی *
دانشجوی کارشناسی گروه آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 1314664175 زنجان، ایران
چکیده مقاله
هدف این پژوهش، طراحی الگویی بومی برای کارورزی دانشجومعلمان مبتنی بر شبیه‌سازی‌های واقعیت مجازی و هوش مصنوعی و تبیین مؤلفه‌های اصلی آن است. پژوهش با رویکرد کیفی و روش تحلیل اسنادی-تطبیقی انجام شد. جامعه پژوهش شامل اسناد و متون علمی داخلی درباره کارورزی دانشجومعلمان در ایران، گزارش‌های نظام‌های آموزشی پیشرو در به‌کارگیری شبیه‌سازی و هوش مصنوعی، و متون بین‌المللی مرتبط با کاربرد این فناوری‌ها در تربیت معلم بود که با نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها با تحلیل محتوای کیفی و کدگذاری استقرایی در چند مرحله، به مقوله‌های سطح بالاتر سازماندهی شدند. برای تأمین اعتبار، از بازبینی همتایان و بازکدگذاری بخشی از داده‌ها در دو نوبت استفاده شد. یافته‌ها به استخراج پنج مؤلفه اساسی انجامید: بازخورد تطبیقی، واقع‌گرایی پله‌ای، شبیه‌سازی مبتنی بر مدل‌های زبانی بزرگ، تحلیل گفتمان هوشمند و بازاندیشی مبتنی بر داده. بر اساس این مؤلفه‌ها، الگویی طراحی شد که در آن دانشجومعلمان سناریوهای آموزشی را به‌صورت مرحله‌مند در محیط‌های شبیه‌سازی‌شده تجربه می‌کنند، بازخورد هوشمند و شخصی‌سازی‌شده دریافت می‌کنند و با تکیه بر داده‌های عملکردی به بازاندیشی حرفه‌ای می‌پردازند. این الگو می‌تواند به کاهش شکاف میان آموزش نظری و عمل آموزشی، تقویت خودکارآمدی و هویت حرفه‌ای دانشجومعلمان و فراهم‌سازی زمینه‌ای واقع‌گرایانه و داده‌محور برای برنامه‌ریزی کارورزی در نظام تربیت معلم ایران کمک کند.
کلیدواژه ها
کارورزی، واقعیت مجازی، هوش مصنوعی، شبیه‌سازی آموزشی، بازخورد تطبیقی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی