| آموزش گزارش‌نویسی در کارورزی: با رویکرد نظری- عملی |
| کد مقاله : 1155-4THINT (R2) |
| نویسندگان |
|
محمد فقیری *1، فریبا جلیلیان2 1گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشکدۀ ادبیات و زبان‌های خارجی شهید مفتح، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 56441-888 تهران، ایران 2گروه آموزش آموزش علوم تجربی مرکز شهید شرافت، دانشگاه فرهنگیان، تهران دانشگاه فرهنگیان تهران، ایران |
| چکیده مقاله |
| گزارش‌نویسی در کارورزی، فرایندی است از مشاهدۀ تأملی تا نگارش تأملی که در آن دانشجومعلم بازاندیشی و نویسندگی را تجربه و تمرین می‌کند و از فرهنگ شفاهی به مکتوب پا می‌گذارد. با این حال، بسیاری از دانشجومعلمان در نوشتن گزارشی پیراسته و ویراسته ضعف دارند و نیازمند آموزش مناسب در زمینه سبک، سیاق، چارچوب، قواعد نگارش و ویرایش و نیز فرایند بازاندیشی هستند. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر آموزش نظری-عملی گزارش‌نویسی بر کیفیت گزارش کارورزی انجام شد. جامعه آماری شامل ۲۵۰ دانشجومعلم رشته زبان و ادبیات فارسی پردیس شهید مفتح تهران بود که ۵۰ نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به مدت ۲۰ ساعت آموزش دیدند. محتوای آموزش شامل جمله‌نویسی، بندنویسی، ایدۀ کانونی، سبک و سیاق، ویژگی‌های بندنوشت، الگوهای سازماندهی، ویرایش، مدل‌های تأمل و چارچوب گزارش کارورزی ۱ تا ۴ بود. در پایان، گزارش‌های کارورزی ۱ بر پایۀ ده سنجه در مقیاس لیکرت پنج‌درجه‌ای ارزیابی شد. یافته‌ها نشان داد که همۀ دانشجومعلمان چارچوب گزارش را رعایت کردند و انواع سبک، سیاق و ایدۀ کانونی را به خوبی تشخیص دادند، اما در رعایت قواعد نگارشی و ویرایشی در سطح متوسط و در کاربرد بازاندیشی و مدل‌های تأمل ضعیف عمل کردند. نتیجه آنکه آموزش گزارش‌نویسی باید هم‌زمان بر مهارت‌های نوشتاری و بازاندیشی متمرکز شود تا گزارش کارورزی به گزارشی تأملی تبدیل گردد. |
| کلیدواژه ها |
| گزارش، کُد، سبک، سیاق، بازاندیشی، کارورزی. |
| وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر |
