کاربست ابزارهای هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت کارورزی دانشجومعلمان
کد مقاله : 1168-4THINT (R1)
نویسندگان
معصومه محمدآبادی *1، ام البنین رحیمی2
1گروه مدیریت آموزشی،دانشگاه فرهنگیان صندوق پستی 889-14665 تهران،ایران
2گروه آموزش تاریخ، دانشگاه فرهنگیان صندوق پستی 9415974178 خراسان شمالی، ایران
چکیده مقاله
برنامه کارورزی در دانشگاه فرهنگیان نقطه عطف پیوند دانش نظری با عمل تربیتی است؛ این پژوهش با هدف واکاوی پدیدارشناختی تجارب زیسته اساتید راهنمای کارورزی در خصوص کاربست ابزارهای هوش مصنوعی (AI) در ارتقای کیفیت فرایند کارورزی دانشجومعلمان انجام شد.روش‌شناسی: این مطالعه با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی تفسیری انجام گرفت. جامعه مشارکت‌کنندگان شامل اساتید راهنمای کارورزی دانشگاه فرهنگیان (استان خراسان شمالی) در سال تحصیلی ۱۴۰4-۱۴۰5 بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق گردآوری و با استفاده از روش کدگذاری مضمونی (تحلیل تم) مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: مضمون کانونی این پژوهش دیالکتیک بازآفرینی پداگوژیکی و استحاله عاملیت حرفه‌ای در زیست‌بوم کارورزی هوشمند بود که مهم‌ترین مؤلفه‌های استخراج‌شده در آن عبارتند از: تسهیل بازخورد دهی آموزشی در کارورزی،ارتقای دقت در نظارت و ارزیابی عملکرد دانشجومعلم،تقویت باز اندیشی و یادگیری تاملی دانشجومعلمان،توسعه خودارزیابی و خودنظارتی حرفه‌ای،پشتیبانی از طراحی آموزشی و طرح درس نویسی،غنی‌سازی محتوا و انطباق تدریس با نیازهای یادگیرندگان،افزایش آمادگی حرفه ای دانشجو بیش از حضور در کلاس، بروز چالش های اصالت خلاقیت و عاملیت حرفه ای،ملاحظات اخلاقی،حریم خصوصی و اعتبار آموزشی و بازتعریف نقش استاد والزامات نهادی در عصر هوش مصنوعی.نتیجه‌گیری: هوش مصنوعی می‌تواند به‌عنوان یک ابزار مکمل و شتاب‌دهنده در چرخه بازاندیشی و ارتقای شایستگی‌های فناورانه-پداگوژیکی (TPACK) کارورزان ایفای نقش کند. تحقق اثربخش این ظرفیت‌ها مستلزم تدوین منشور اخلاقی داده‌ورزی در دانشگاه فرهنگیان، توانمندسازی حرفه‌ای اساتید راهنما و بازتعریف نظارت انسانی در فرایند ارزیابی است.
کلیدواژه ها
هوش مصنوعی در آموزش، کارورزی، دانشجومعلمان، دانشگاه فرهنگیان، پدیدارشناسی تفسیری، بازخورد پداگوژیکی.
وضعیت: پذیرفته شده مشروط برای ارائه به صورت پوستر