تجربه زیسته دانشجو-معلمان رشته آموزش ریاضی از کاربرد فناوری آموزشی در دوره کارورزی: یک مطالعه پدیدارشناختی
کد مقاله : 1187-4THINT (R1)
نویسندگان
زکیه خلیلی *1، مرتضی جعفری2، مریم ملاشاهی1
1گروه آموزش ریاضی، دانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665 تهران، ایران
2گروه آموزش ریاضی،ردانشگاه فرهنگیان، صندوق پستی 889-14665، تهران، ایران
چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف فهم و توصیف تجربه زیسته دانشجو-معلمان رشته آموزش ریاضی از مواجهه با فناوری آموزشی در دوره کارورزی انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان 18 دانشجو-معلم رشته آموزش ریاضی دانشگاه فرهنگیان استان سیستان و بلوچستان بودند که به‌صورت هدفمند انتخاب شدند. داده‌ها از طریق پاسخ‌های نوشتاری به هفت پرسش باز گردآوری و با روش هفت‌مرحله‌ای کولایزی تحلیل شد. تحلیل داده‌ها به شناسایی شش مضمون اصلی، فناوری به‌مثابه گشایشگر فهم و طراحی آموزش ریاضی؛ دوگانگی فناوری در مدیریت کلاس و مشارکت؛ بازآرایی تعامل انسانی در محیط فناورانه؛ بازتعریف ارزشیابی در مواجهه با فناوری؛ بازسازی هویت حرفه‌ای دانشجو-معلم؛ و فناوری به‌مثابه تجربه‌ای زمینه‌مند و نیازمند عاملیت حرفه‌ای و ۱۸ زیرمضمون انجامید. یافته‌ها نشان داد که تجربه فناوری برای دانشجو-معلمان تجربه‌ای دووجهی و زمینه‌مند است؛ به‌گونه‌ای که فناوری در پیوند با اهداف آموزشی و قضاوت حرفه‌ای معلم، امکان گسترش فهم ریاضی، تنوع‌بخشی به طراحی آموزشی، افزایش فرصت‌های مشارکت و ارائه بازخورد را فراهم می‌کند، اما محدودیت‌های زیرساختی، آمادگی حرفه‌ای ناکافی، چالش‌های مدیریت کلاس و ارزشیابی و کاهش بخشی از تعامل انسانی می‌تواند تجربه استفاده از آن را با دشواری همراه سازد. بر این اساس، بازنگری در برنامه کارورزی با تأکید بر توسعه عاملیت حرفه‌ای، طراحی آموزشی و ارزشیابی فناورانه، مدیریت کلاس دیجیتال و فراهم‌سازی زیرساخت‌های مناسب پیشنهاد می‌شود.
کلیدواژه ها
تجربه زیسته، دانشجو-معلمان، آموزش ریاضی، فناوری آموزشی، کارورزی، پدیدارشناسی توصیفی.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی