از کارورزی سنتی تا کارورزی بحران‌پذیر: بازاندیشی در شایستگی‌های حرفه‌ای دانشجومعلمان در زیست‌بوم یادگیری مجازی
کد مقاله : 1188-4THINT
نویسندگان
سیده زهرا افشونی *
دانشگاه فرهنگیان
چکیده مقاله
زمینه و هدف:کارورزی یکی از مهم‌ترین عرصه‌های پیوند دانش نظری دانشگاه با تجربه واقعی مدرسه است؛ بااین‌حال، بروز بحران‌های آموزشی و انتقال فرایند یاددهی–یادگیری به محیط‌های مجازی، ضرورت بازاندیشی در شایستگی‌های موردنیاز دانشجومعلمان و سازمان‌دهی تجربه کارورزی را آشکار کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین الزامات کارورزی بحران‌پذیر، رابطه شایستگی‌های حرفه‌ای دانشجومعلمان و درگیری تحصیلی دانش‌آموزان را بررسی کرد. روش: پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه شامل دانشجومعلمان کارورز دانشگاه فرهنگیان و دانش‌آموزان دختر دوره اول متوسطه منطقه ۳ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. ۵۰ دانشجومعلم به روش در دسترس و ۲۵۰ دانش‌آموز به روش تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با پرسشنامه ۲۷ گویه‌ای شایستگی‌های حرفه‌ای در بستر بحران، شامل سواد دیجیتال، تاب‌آوری پداگوژیکی و پداگوژی مراقبت، و پرسشنامه ۱۵ گویه‌ای درگیری تحصیلی گردآوری و با آزمون t تک‌نمونه‌ای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته‌ها: میانگین شایستگی حرفه‌ای 84/3 و درگیری تحصیلی 68/3 بود. هر سه مؤلفه با درگیری تحصیلی رابطه مثبت و معنادار داشتند؛ سواد دیجیتال (r=0.64)، پداگوژی مراقبت (r=0.71) و تاب‌آوری پداگوژیکی(r=0.64). این سه مؤلفه ۶۲ درصد واریانس درگیری تحصیلی را تبیین کردند و پداگوژی مراقبت قوی‌ترین پیش‌بین بود(β=0.39). نتیجه‌گیری: بازطراحی کارورزی با رویکرد بحران‌پذیر، مستلزم تلفیق شایستگی فناورانه، سازگاری پداگوژیکی و مراقبت تربیتی برای آمادگی بیشتر دانشجومعلمان در شرایط ناپایدار آموزشی است.
کلیدواژه ها
کارورزی بحران‌پذیر؛ دانشجومعلمان؛ شایستگی حرفه‌ای؛ سواد دیجیتال؛ تاب‌آوری پداگوژیکی؛ پداگوژی مراقبت.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی