| ساختار چهارمرحله‌ای کارورزی در دانشگاه فرهنگیان؛ از طراحی رسمی تا تجربه دانشجومعلم |
| کد مقاله : 1220-4THINT |
| نویسندگان |
|
محدثه السادات حسینی *1، علی بهادری2 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان استان تهران 2استادیار گروه الهیات دانشگاه فرهنگیان دانشکده زینبیه استان تهران |
| چکیده مقاله |
| کارورزی بستری است که دانشجومعلم دانش نظری را در مدرسه می‌آزماید و هویت حرفه‌ای خود را می‌سازد. دانشگاه فرهنگیان تجربه را در چهار مرحله سازمان داده است، اما تحلیلی که مسیر رشد حرفه‌ای در چهار مرحله، نقش بازیگران و فاصله میان طراحی رسمی و تجربه را بررسی کند، کمتر است. هدف این پژوهش، تحلیل ساختار و فرایند چهارمرحله‌ای کارورزی، نقش بازیگران، الزامات کارورزی اثربخش و عوامل شکاف میان برنامه رسمی و تجربه دانشجومعلم است. پژوهش کیفی با رویکرد تحلیلی ـ اسنادی است و بر راهنمای رسمی برنامه، اسناد بالادستی، پژوهش‌های داخلی درباره تجربه و بالندگی حرفه‌ای دانشجومعلمان و ادبیات بین‌المللی راهنمایی حرفه‌ای، تأمل، مشارکت دانشگاه و مدرسه و هویت حرفه‌ای تکیه دارد. داده‌ها با تحلیل محتوای جهت‌دار و بر پایه مقوله‌هایی مانند هدف، نقش دانشجومعلم، فعالیت، مسئولیت، نقش راهنما و استاد، تعامل با دانش‌آموزان، تأمل، محصول، ارزشیابی و استقلال تحلیل شد. یافته‌ها نشان می‌دهد در سطح طراحی، مسیر «مشاهده و شناخت، مشارکت هدایت‌شده، طراحی و اجرای تدریس، استقلال نسبی و تصمیم‌گیری حرفه‌ای» با افزایش مسئولیت، تعامل مستقیم با دانش‌آموزان و عمق تأمل (از روایت‌نگاری فردی تا درس‌پژوهی گروهی) همراه است. تحقق این مسیر در تجربه هر دانشجومعلم، به کیفیت مدرسه، شایستگی معلم راهنما، ارتباط استاد با مدرسه، فرصت تدریس و کیفیت بازخورد وابسته است و عواملی مانند تفاوت مدارس، گزارش‌محوری و گسست میان مراحل می‌تواند آن را تضعیف کند. نتیجه آن است که ساختار چهارگانه شرط لازم رشد حرفه‌ای تدریجی است، اما شرط کافی نیست؛ کیفیت تجربه را فرصت‌های واقعی مشارکت و تدریس، راهنمایی شایسته و بازخورد تأملی تعیین می‌کند. |
| کلیدواژه ها |
| کارورزی، دانشگاه فرهنگیان، دانشجومعلم، معلم راهنما، رشد حرفه‌ای، پیوند نظریه و عمل |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
