تحلیل تطبیقی الگوهای کارورزی ایران، ترکیه و سنگاپور و دلالت‌های آن برای رشد دانش آموزش محتوا
کد مقاله : 1223-4THINT (R1)
نویسندگان
اسداله راخداپور *
دانشجوی دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه بوعلی سینا همدان
چکیده مقاله
دانش آموزش محتوا از مهم‌ترین مؤلفه‌های شایستگی حرفه‌ای معلمان است و کارورزی مهم‌ترین بستر شکل‌گیری آن در دوره تربیت معلم به شمار می‌رود. هدف این پژوهش مقایسه الگوهای کارورزی در ایران، ترکیه و سنگاپور و استخراج دلالت‌های آن برای رشد دانش آموزش محتوای دانشجومعلمان بود. پژوهش با رویکرد کیفی و به روش تطبیقی چهارمرحله‌ای برادی، شامل توصیف، تفسیر، همجواری و مقایسه، انجام شد و داده‌ها از مقاله‌های علمی‌پژوهشی فارسی و انگلیسی گردآوری گردید. مقایسه بر پایه هفت بعد و چهارده شاخص یکسان برای هر سه کشور شامل ساختار و حکمرانی، رویکرد و اهداف، ساختار زمانی و حجم، مشارکت و نقش مربی، محتوا و فرصت‌های یادگیری، ارزشیابی و بازخورد، و پژوهش و توسعه حرفه‌ای انجام شد. نتایج نشان داد کارورزی سنگاپور بر شراکت نهادی، پیوند نظریه و عمل و یادگیری مداوم استوار است؛ شواهد ترکیه بر تفاوت ادراک دانشجومعلمان از حمایت مربیان و نگرانی درباره توازن عمل و نظر دلالت دارد؛ و در ایران رویکرد تأملی در برنامه دیده می‌شود، اما در زمان، نقش معلم راهنما، محتوا و ارزشیابی فاصله‌هایی وجود دارد. نتیجه گرفته می‌شود رشد دانش آموزش محتوا در کارورزی به هماهنگی سازوکارهای مربی‌گری، طراحی تکالیف محتوامحور و ارزشیابی تأملی وابسته است. پیشنهاد می‌شود برنامه کارورزی ایران بر پایه این محورها بازطراحی شود.
کلیدواژه ها
کارورزی، دانش آموزش محتوا، مطالعه تطبیقی، ایران، ترکیه، سنگاپور.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر