| بازاندیشی در کارورزی دانشگاه فرهنگیان؛ از تجربه‌آموزی تا مشق معلمی در مدرسه |
| کد مقاله : 1224-4THINT (R2) |
| نویسندگان |
|
محدثه السادات حسینی *1، علی بهادری2 1دانشجوی دانشگاه فرهنگیان استان تهران 2استادیار گروه الهیات دانشگاه فرهنگیان دانشکده زینبیه استان تهران |
| چکیده مقاله |
| این مقاله با هدف بازاندیشی در منطق حاکم بر کارورزی دانشگاه فرهنگیان، چارچوب مفهومی «مشق معلمی» را صورت‌بندی می‌کند. پژوهش از نوع نظری ـ مفهومی است و با تحلیل و ترکیب ادبیات بین‌المللی درباره یادگیری تجربی، تأمل، هویت حرفه‌ای، عاملیت معلم، تربیت معلم مبتنی بر عمل و مشارکت دانشگاه و مدرسه، در کنار اسناد و پژوهش‌های داخلی درباره کارورزی انجام شده است. یافته‌ها در سه محور ارائه می‌شود. نخست، پنج گسست میان کارورزی متعارف و الزامات یادگیری حرفه‌ای شناسایی شده است: فروکاسته‌شدن کارورزی به واحد درسی، غلبه گزارش‌نویسی بر تأمل، صوری‌بودن مسئولیت، ضعف پیوند تجربه، تأمل و بازخورد، و کم‌رنگ‌بودن هویت حرفه‌ای. دوم، «مشق معلمی» به‌عنوان فرایندی تدریجی، واقعی، تأملی، مشارکتی و حرفه‌ای تعریف شده است که با سیزده مؤلفه و چرخه تجربه، تأمل، بازخورد، بازطراحی و تجربه مجدد توصیف می‌شود. سوم، بر پایه این چارچوب، چهار مرحله رسمی کارورزی با عنوان‌های مفهومی «دیدن مدرسه»، «درگیر شدن با مدرسه»، «آزمودن معلمی» و «زیستن نقش معلم» بازخوانی شده و نقش پنج بازیگر فرایند، الگوی چهارده‌گامی و دوازده الزام تحقق بازتعریف شده است. نتیجه آن است که کارورزی زمانی به «شدن معلم» می‌انجامد که معیار موفقیت آن از تکمیل فعالیت‌های مقرر به طی چرخه کامل یادگیری از تجربه و رشد هم‌زمان شایستگی، هویت و عاملیت حرفه‌ای منتقل شود. |
| کلیدواژه ها |
| کارورزی، دانشگاه فرهنگیان، مشق معلمی، تأمل، هویت حرفه‌ای، عاملیت معلم، تربیت معلم مبتنی بر عمل |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
