تجربۀ زیستۀ دانشجومعلمان علوم اجتماعی از شکاف نظریه و عمل در کارورزی
کد مقاله : 1232-4THINT (R1)
نویسندگان
نجمه حسینیان فر *1، فائزه غلامی حقیقی2، مبینا زارع منشادی2، مهرسا حسنی2
1هیئت علمی
2دانشجو معلم
چکیده مقاله
دورۀ کارورزی فرصت مهمی برای مواجهۀ دانشجومعلم با واقعیت حرفه‌ای تدریس و آزمودن آموخته‌های دانشگاهی در موقعیت واقعی مدرسه فراهم می‌کند. تفاوت میان دانش و انتظارات شکل‌گرفته در دانشگاه و اقتضائات پیچیده کلاس درس ممکن است تجربه‌ای متفاوت از آموزش رسمی تربیت معلم برای کارورز ایجاد کند. پژوهش حاضر با هدف فهم و تبیین تجربۀ زیسته دانشجومعلمان علوم اجتماعی از شکاف میان برنامۀ درسی دانشگاه و واقعیت کلاس درس در دورۀ کارورزی انجام شد. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی هرمنوتیک انجام گرفت. مشارکت‌کنندگان ۱۵ نفر از دانشجومعلمان رشتۀ آموزش علوم اجتماعی دانشگاه فرهنگیان بودند که در ترم‌های پنجم تا هشتم تحصیل می‌کردند و دورۀ کارورزی را تجربه کرده بودند. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته فردی و برخط گردآوری و با منطق پدیدارشناسی هرمنوتیک، از طریق مطالعۀ مکرر روایت‌ها، شناسایی بخش‌های معنادار، تأمل در معنای تجربه و بازبینی تفسیری روایت‌ها تحلیل شدند. یافته‌ها در دو حوزۀ کلی سازمان یافتند: تجربۀ آموخته‌ها و انتظارات دانشگاهی (دانش نظری، تدریس مطلوب، طراحی آموزشی، تعامل اجتماعی، مدیریت آموزشی و پیوند اجتماعی) و تجربۀ واقعیت کلاس درس (فاصلۀ آموزشی، پیچیدگی کلاس، تعدیل تدریس، واقعیت اجتماعی، مدیریت موقعیتی و بازاندیشی حرفه‌ای). نتایج نشان داد که اجرای مستقیم آموخته‌های دانشگاهی در کلاس همواره امکان‌پذیر نیست و دانشجومعلمان در مواجهه با تفاوت‌های دانش‌آموزان و موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده، به تعدیل تدریس و بازاندیشی دربارۀ آموخته‌های خود نیاز دارند. شکاف تجربه‌شده بیش از آنکه صرفاً کاستی برنامۀ درسی باشد، موقعیتی برای شکل‌گیری تدریجی فهم و دانش حرفه‌ای کارورز است.
کلیدواژه ها
کارورزی، برنامۀ درسی، دانشجومعلم، تجربۀ زیسته، علوم اجتماعی، پدیدارشناسی هرمنوتیک.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر