| کارورزی هوشمند در عصر هوش مصنوعی: طراحی چارچوبی شواهدمحور برای مشاهده حرفه‌ای و بازخورد بازتابی دانشجومعلمان |
| کد مقاله : 1261-4THINT (R1) |
| نویسندگان |
|
علی فرشتیان *1، حمید مام قادری1، مجید حقی1، سیما علی‌خان‌زاده آرانی2 1هیات علمی 2مامور آموزشی |
| چکیده مقاله |
| ضعف در مشاهده بالینی دقیق، گسست میان دانش نظری و تجربه زیسته در کلاس درس و نارسایی در ارائه بازخوردهای بازتابی عمیق و به‌موقع از چالش‌های بنیادین دوره‌های کارورزی سنتی تربیت معلم به شمار می‌روند. این پژوهش با هدف طراحی الگوی کارورزی هوشمند مبتنی بر فناوری‌های هوش مصنوعی به‌منظور بهینه‌سازی مشاهده حرفه‌ای، تحلیل موقعیت‌های تدریس و تعمیق تفکر بازتابی دانشجومعلمان انجام پذیرفت. روش پژوهش مبتنی بر راهبرد سنتزپژوهی کیفی و تحلیل مضمونی هشت منبع و سند معتبر بین‌المللی در حوزه ادغام هوش مصنوعی و آموزش بالینی معلمان است. داده‌ها طی چهار مرحله کدگذاری باز، خوشه‌بندی مضمونی، طراحی معماری الگو و اعتبارسنجی کیفی صورت‌بندی شدند. یافته‌های پژوهش به تدوین یک الگوی مفهومی چهاربعدی (طراحی هوشمند، رصد چندوجهی، پردازش شناختی-تحلیلی و تعامل سه‌جانبه) در قالب چرخه‌ای هفت‌مرحله‌ای منتهی شد. نتایج نشان می‌دهد که به‌کارگیری ابزارهای رصد برخط، بینایی ماشین و هوش مصنوعی مولد با ثبت لحظه‌ای رخدادهای آموزشی، تولید بازخوردهای بازتابی فوری و شفاف‌سازی سنجه‌های سنجش عملکرد، توانسته است فاصله زمانی بازخورددهی را به حداقل رسانده و سطح استدلال پداگوژیکی دانشجومعلمان را به گونه‌ای معنادار ارتقا بخشد. این الگو بستر مناسبی برای پایش مستمر شایستگی‌های حرفه‌ای و تصمیم‌گیری مبتنی بر داده در تعامل میان دانشجومعلم، معلم راهنما و استاد کارورزی فراهم می‌آورد. |
| کلیدواژه ها |
| کارورزی هوشمند، هوش مصنوعی مولد، مشاهده حرفه‌ای، بازخورد بازتابی، آموزش معلمان |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
